7.1 LILO

Το Slackware Linux έρχεται με ένα εργαλείο διαχείρησης μέσω μενού,το liloconfig. Αυτό καλείται για πρώτη φορά κατα την διαδικασία εγκατάστασης , αλλά μπορεί να κληθεί και αργότερα πληκτρολογώντας liloconf στην γραμμή εντολής.

Το LILO διαβάζει τις ρυθμίσεις από το αρχείο /etc/lilo.conf(5), κάτι το οποίο δεν γίνεται κάθε φορά κατά την διαδικασία εκκίνησης αλλά κάθε φορά που εγκαθίσταται το LILO. Μετά απο κάθε αλλαγή ρύθμισης το LILO πρέπει να επανεγκαθίσταται. Πολλά σφάλματα παρουσιάζονται μετά από απευθείας εσφαλμένες αλλαγές στο lilo.conf αφού η επανεκκίνηση του LILO για να ενεργοποιηθούν οι αλλαγές αυτές είναι αδύνατη.Το liloconfig βοηθάει στο σωστό στήσιμο του αρχείου ρυθμίσεων, έτσι ώστε να εγκατασταθεί το LILO στο σύστημα.Εάν προτιμάτε να επεξεργαστείτε το αρχείο /etc/lilo.conf χειροκίνητα, για την επανεγκατάσταση του LILO θα χρειαστεί απλά να πληκτρολογήσετε /sbin/lilo ( ως χρήστης root ) στην γραμμή εντολής.

Μόλις εκτελέσετε το liloconfig θα μεταφερθείτε στην εξής οθόνη

Εάν αυτή είναι η πρώτη φορά που ρυθμίζετε το LILO θα πρέπει να επιλέξετε το “simple”, αλλιώς η επιλογή “expert” μπορεί να αποδειχθεί γρηγορότερη εάν είστε εξοικοιωμένος με το LILO και το Linux.Επιλέγοντας το “simple” θα ξεκινήσει η ρύθμιση του LILO.

Εάν η υποστήριξη του “Frame Buffer” έχει ενεργοποιηθεί κατά την μεταγλώττιση του πυρήνα, το Liloconfig θα ρωτήσει ποιά ανάλυση οθόνης να χρησιμοποιήσει. Αυτή είναι η ανάλυση που 8α χρησιμοποιηθεί και από τον Xfree 86 frame buffer server.

Το επόμενο μέρος της ρύθμισης του LILO σχετίζεται με την επιλογή της τοποθεσίας στην οποία θα γίνει η εγκατάστασή του.Αυτό είναι ίσως το πιό σημαντικό βήμα.Η ακόλουθη λίστα εξηγεί τις τοποθεσίες εγκατάστασής του.

Root

        Αυτή η επιλογή εγκαθιστά το LILO στην αρχή της root κατάτμησης*.Είναι η πιο ασφαλής επιλογή εάν υπάρχουν και άλλα λειτουργικά                 συστήματα εγκατεστημένα στον υπολογιστή. Διασφαλίζει οτι δεν θα διαγραφούν άλλα ήδη υπάρχοντα εργαλεία εκκίνησης. Ένα                         μειονέκτημα είναι οτι το LILO θα φορτωθεί σε αυτή την περιοχή μόνο εαν η κατάτμηση του Linux είναι η πρώτη του συστήματος.Για αυτό         τον λόγο πολλοί χρήστες επιλέγουν να δημιουργήσουν μια πολυ μικρή /boot κατάτμηση ως πρώτη κατάτμηση του συστήματος. Αυτό                 επιτρέπει στον πυρήνα και το LILO να εγκατασταθούν στην αρχή του σκληρού δίσκου. Προηγούμενες εκδόσεις του LILO είχαν ένα                 πρόβλημα γνωστό ώς “1024 cylider limit”(περιορισμός 1024 κυλίνδρων). Το LILO αδυνατούσε να εκκινήσει πυρήνες οι οποίοι                         βρίσκονταν σε κατατμήσεις μεγαλύτερες των 1024 κυλίνδρων. Αυτό το πρόβλημα διορθώθηκε σε πιο πρόσφατες εκδόσεις του.

Floppy

        Αυτή η μέθοδος είναι ακόμα πιο ασφαλής από την προηγούμενη. Επιτυγχάνεται μέσω μιας δισκέττας η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί         για την εκκίνηση του συστήματος. Με αυτό τον τρόπo δεν εγκαθίσταται το εργαλείο εκκίνησης στον σκληρό δίσκο αλλά στην δισκέττα,             έτσι ώστε η τελευταία να χρησιμοποιηθεί όταν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το Slackware. Τα μειονεκτήματα αυτής της μεθόδου είναι                 προφανή. Οι δισκέττες είναι κοινώς γνωστό οτι είναι ασταθείς και αρκετά επιρρεπείς σε σημείο να αποτύχουν. Επιπροσθέτως, εφόσον         το εργαλείο εκκίνησης δεν βρίσκεται πλέον μέσα στον σκληρό δίσκο, εάν η δισκέττα χαθεί θα πρέπει να δημιουργηθεί καινούργια.για να         γίνει η εκκίνηση του συστήματος.

MBR

        Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται αν το Slackware είναι το μοναδικό λειτουργικό σύστημα ή αν θα χρησιμοποιήσετε το LILO για να                     επιλέξετε μεταξύ πολλαπλών λειτουργικών συστημάτων στον υπολογιστή. Αυτή είναι η προτιμώτερη μέθοδος εγκατάστασης του LILO και         λειτουργεί σε σχεδόν οποιοδήποτε σύστημα με επιτυχία.

Προσοχή:Αυτή η επιλογή θα διαγράψει οποιοδήποτε τρέχων εργαλείο εκκίνησης εγκατεστημένο στον MBR.

Αφού γίνει επιλογή της περιοχής εγκατάστασης, το liloconfig θα δημιουργήσει το αρχείο ρυθμίσεων και θα εγκαταστήσει το LILO. Εάν επιλέξετε “expert mode” ( προηγμένο μενού για προχωρημένους ) θα εμφανισθεί ένα ειδικό μενού, το οποίο επιτρέπει στον χρήστη να ρυθμίσει το αρχείο /etc/lilo.conf, να προσθέσει άλλα λειτουργικά συστήματα στο μενού εκκίνησης και να ρυθμίσει το LILO με ειδικές παραμέτρους εκκίνησης. Το προηγμένο μενού είναι κάπως έτσι*

Εικόνα 7-2 liloconfig Προηγμένο μενού

Η ρύθμιση και εγκατάσταση του εργαλείου εκκίνησης είναι εύκολη όποια και αν είναι η σύνθεση και οι ρυθμίσεις του συστήματος.Το liloconfig καθιστά την ρύθμιση σίγουρη.